piątek, 1 marca 2013

Carlos Ruiz Zafón "Cień Wiatru"


Autor:  Carlos Ruiz Zafón
Tytuł: Cień wiatru
Wydawnictwo: Muza
Ocena: 8/10

Carlos Ruiz Zafón to jeden z najbardziej znanych hiszpańskich pisarzy współczesnych. Światowy rozgłos przyniosła mu książka "Cień Wiatru", przetłumaczona na 20 języków z milionem sprzedanych egzemplarzy tylko w kraju autora. Jest miłośnikiem powieści dziewiętnastowiecznej, a za swych mistrzów uznaje Dostojewskiego, Lwa Tołstoja i Dickensa. Porównywany do Umberto Eco czy Arturo Perez-Reverta. Czytałam już inne powieści Zafona - "Pałac Północy" i "Marina" jednak ta książka to coś zupełnie innego niż jego poprzednie dzieła.

„Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to co, już masz w sobie.”

Pierwsza część cyklu "Cmentarz zapomnianych książek" przedstawia nam historię miejsca ukrytego w średniowiecznej części Barcelony, zwanego Cmentarzem Książek. Księgarz przedstawia swojemu młodemu synowi to miejsce, rozbudzając w nim miłość do czytania, a także obsesję na punkcie Juliana Caraxa. To autor "Cienia wiatru", powieści wybranej przez Daniela, którą teraz się opiekuje. Zauroczony powieścią chłopiec stara się odnaleźć inne pozycje, które wyszły spod pióra nieznanego pisarza. Jest to praktycznie niemożliwe, gdyż osoba przedstawiająca się jako - diabeł z powieści, stara się za wszelką cenę zniszczyć każdy egzemplarz książki. Chcąc poznać sekret autora, dorosły już miłośnik prozy Juliana, wyrusza w niebezpieczną podróż, będącą jednocześnie przygodą życia.



Niesamowita atmosfera jaką udaje się stworzyć autorowi, wspomagana czarno-białymi, klimatycznymi fotografiami, przenosi czytelnika do serca Barcelony, gdzie razem z bohaterami odkrywa kolejne mroczne sekrety i musi zmierzyć się z okrutną rzeczywistością. Choć początkowo akcja nie toczy się szybko, z każdą kolejną stroną powieści łatwiej pogubić się w zagmatwanych historiach kolejnych bohaterów i wśród wielu wątków, w pewien sposób ze sobą połączonych, przedstawiających jednak zupełnie inne postacie. Największą zaletą tej pozycji jest niewątpliwie język, jakim posługuje się autor. Bogate opisy, szybko toczone akcje czy wartkie i niebanalne dialogi sprawiają, że można w pełni docenić walory tego tytułu. Od pierwszych stron byłam zauroczona stylem Ruiza. Nie wystarczy bowiem ciekawy pomysł, by nazwać książkę dobrą. Równie ważna jest oprawa słowna, dzięki czemu czytając, jesteśmy oczarowani. Fabuła jest dość skomplikowana, ale niebywale interesująca. Wciąga tak, że zależy nam na rozwoju akcji nie mniej niż postaciom. Powoli odkrywamy kolejne elementy skomplikowanej układanki, a kiedy wszystko zaczyna się rozjaśniać zamiast satysfakcji, otrzymujemy w zamian następne mroczne zagadki.

Niesamowity urok tej książki sprawił, że przypomniałam sobie za co polubiłam Carlosa i z pewnością sięgnę po inne jego dzieła. Polecam każdemu kto umie docenić dobrą literaturę, bez względu na wiek.


Książkę przeczytałam w ramach wyzwań: Book Trotter i Trójka E-Pik.

5 komentarzy:

  1. Jedna z moich ulubionych książek.
    Mi się bardzo, bardzo podobała. :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie słyszałam o takiej nazwie cyklu, myślałam, że jest to po prostu Cykl Cmentarza Zapomnianych Książek, ale w sumie może i wychodzi na jedno. Moim zdaniem, najlepsza powieść Zafóna.

    OdpowiedzUsuń
  3. Akurat posiadam jedną (i jeszcze nie przeczytaną przeze mnie) książkę Zafóna. Mam nadzieję że także będzie wspaniała. :)
    Świetny blog jak i również recenzje. Obserwuję i także zapraszam do mnie. :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Dziękuję Beato ;)
    Dzięki alice za wskazanie. Już poprawiam. Byłam święcie przekonana, że taka informacja znajduje się na tylnej stronie okładki, ale chyba było już późno ;)

    OdpowiedzUsuń

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...